(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 18, 19)
Davacı, işten çıkış tazminatının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen kabul etmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı iş akdinin feshedildiğini edildiğini 31.10.2000 tarihinde raporlu olduğunu rapor bitiminin 14.2.2001 tarihine kadar devam ettiğini feshin bu tarih itibariyle geçerli olacağını işyeri personel yönetmeliğinin geçici 1/a maddesi gereğince kendisine işten çıkış tazminatının ödenmesi gerektiğini belirterek anılan tazminatı talep etmiştir. Davalı fisko birlik ise davalının iş akdinin İş Kanunu 13. maddesi gereğince feshedilerek yönetmeliğinin bu maddesinin uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar vermiştir. Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden işyeri yönetmeliğinin 31.1.2001 tarihinde yürürlüğe girdiği davanın ise bu tarihten önce 31.10.2000 tarihinde iş akdinin feshedildiği ve 3.11.2001 tarihinde ihbar ve kıdem tazminatının ödendiği anlaşılmaktadır.
Davacıya raporlu olduğu dönemde de olsa ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle vesaire sözleşmesinin feshedildiği, tazminatların alınması sonucu taraflar arasındaki ilişki sona ermiştir. İşyeri personel yönetmeliği 31.1.2001 tarihinde yürürlüğü girdiği bu tarih davacının sözleşmesi feshedilmiş olduğundan raporlu durumun devam etmesi sonucu etkili değildir. Davacı geçici 1/A maddesi yürürlüğe girdikten sonra bu kapsamından iş sözleşmesinin feshini istemiş sözkonusu olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy