(4857 S. K. m. 17, 41)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem, kötüniyet, maddi ve manevi tazminatın, fazla çalışma, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.03.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Av. İ.P. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi, işverence baskı altında muvafakatname imzalatılarak iş koşullarının değiştirilmesi sebebiyle haklı olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürmüş ve bundan doğan manevi zararlarının giderilmesi yönünde manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, iş koşullarının kötüleştirilmesi ve sonunda işçinin istifaya zorlanmasının, iş bulmanın güç olduğu ülkemiz açısından üzüntü kaynağı olduğu ve buna göre manevi tazminatın kabulünün gerektiği yönünde karar verilmiştir.
Belirtmek gerekir ki, işverence yapılan uygulama, işçinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşımamaktadır. İşverence ekonomik krize bağlı olarak bir düzenlemeye gidilmiş ve davacı işçiye özel bir uygulama söz konusu olmamıştır. Somut olay bakımından manevi tazminatın koşulları oluşmamıştır. Anılan isteğin reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
3. Davacı işçi, davalıya ait mağazada mağaza müdürü olarak çalışmıştır. Buna göre yüksek ücretle görev yapmış ve fazla çalışma ile ilgili kayıtları bizzat kendisi tutmuştur. Yönetici konumunda olması sebebiyle kendi çalışma saatlerini kendisi belirleyebilecek durumdadır. Bu nedenle mağaza müdürü olarak çalıştığı dönemde fazla çalışma ücretine hak kazanması söz konusu olmaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 400 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy