(1475 S. K. m. 1/son)
Dava: Davacı, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı husumet nedeniyle reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı davalıya ait işyerinde alt taşeron işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, işyerinde davalının denetimi ve talimatı ile fazla çalışma yaptığını belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışması karşılığı ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Mahkemece savunmaya değer verilerek, "davalı ile taşeron firma arasında alt-asıl işveren ilişkisi olmadığı, muvazaa iddiasında bulunmadığı gerekçesi ile" davanın husumetten reddine karar verilmiştir.
1475 sayılı İş Kanununun 1/son maddesi gereğince "Bir işverenden belirli bir işin bir bölümünde veya eklentilerinde iş alan ve işçilerini münhasıran o işyerinde ve eklentilerinde çalıştıran diğer bir işverenin kendi işçilerine karşı o işyeri ile ilgili ve bu kanundan veya hizmet akdinden doğan yüklemlerinden asıl işveren de birlikte sorumludur.
Dosya içeriğine göre, davalının Genel Müdürlük binasının temizlik işyerini birer yıllık ihale sözleşmeleri ile ihaleye çıkardığı, davacının da ihaleyi alan firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı sabittir. İhale sözleşmeleri incelendiğinde, işe almada ve çıkarmada onay yetkisinin davalıya ait olduğu, işçilerin giriş ve çıkışlarını kontrol ettiği, çalışma sürelerini düzenlediği, puantaj kayıtlarını kendisinin tuttuğu, işçilere temsilcisi aracılığı ile talimat verdiği, kısaca ihaleyi alan firmanın işçilerini yönlendirdiği, talimat verme ve denetleme yetkisinin davalı da bulunduğu açıktır. Ayrıca davacının hizmet süresince davalıya ait işyeri ve eklentilerinde münhasıran çalıştığı da anlaşılmaktadır. Davalının 1475 sayılı İş Kanununu 1/son maddesi anlamında asıl işveren olduğu tartışmasızdır. Davacı muvazaa olgusuna değil, alt-asıl işveren ilişkisine dayanmıştır. Asıl işveren olarak davalı işçilik alacaklarından sorumlu olduğundan, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde husumetten reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy