(4857 S. K. m. 17, 18) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki, "İhbar ve Kıdem Tazminatı ne izin Ücretinin Ödetilmesi" davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.3.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Av. Z. K. ile karşı taraf adına Av. H. T. E. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin emeklilik sonrasında davalıya ait işyerinde çalıştığı süre konusunda taraflar arasında çekişme söz konusudur. Davacı işçi emekli olduğu 1988 yılından 2000 yılına kadar aralıksız çalıştığını ileri sürerken, davalı taraf 1999-2000 yıllarında 8 ay kadar çalıştığını savunmuştur. Bu konuda dinlenen davacı tanıklarından biri 1993-1999 yıllarlar asında, diğeri ise 1991-2000 yılları arasında çalıştığım ve davacının kendilerinden önce işe girdiğini ve ayrıldıktan sonra da davacının çalışmasını sürdürdüğünü açıklamışlardır.
Ancak her iki davacı tanığının da belirtilen tarihlerde çalışıp çalışmadığı dosyadaki delillerden anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu konuda sigorta kayıtları getirtilerek davacı tanıklarının hangi tarihler arasında çalıştığı saptanmalı ve buna göre davacı ile ilgili beyanları bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yine davalı tanıkları da emeklilik sonrasında 1,5 - 2 yıl gibi çalışmadan söz ettiklerine göre bu açıklamaların da değerlendirilmesi gerekir.
Öte yandan davacı işçinin 1.6.2001 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayeti üzerine yapılan soruşturma raporunun getirtilerek değerlendirilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 400 YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy