(4857 S. K. m. 21) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı son ücretinin günlük 20 milyon TL. olduğunu iddia etmiş davalı ise 1996 yılından sonra davacı ile arasında hizmet akti ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece ücret konusunda davacı iddiasına göre yapılan hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulmuştur. Davacının m2 üzerinden ücret aldığı dosya içeriğinden anlaşılmakta ise de son günlük ücretin ne kadara geldiği konusunda tanıklarca bir açıklamada bulunmadığı gibi bu konuda bir ücret araştırmasına gidilmemiştir. Tanıklardan bu husus tekrar sorulmalı gerekli görülürse meslek kuruluşlarından araştırma yapılarak ücret belirlenmeli ve sonucuna göre gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde ücret belirlenmesi hatalıdır.
3- 1996 yılında emekli olarak işyerinden ayrılan davacı tarafından verildiği inkar olunmayan ibranamede davacı kıdem tazminatını aldığını kabul etmektedir. İbranamede ödenen kıdem tazminatı miktarının yazılmaması ibranamenin geçersiz sayılmasını gerektirmez. Dairemizin uygulamasına göre bu ibranameye değer verilerek kıdem tazminatı hesabında 30.9.1996 tarihinden önceki çalışma süresinin nazara alınmaması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy