(4857 S. K. m. 21)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ikramiye, ücret alacağı, yemek parası ile cumartesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme,isteği kısmen kabul etmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi mevcut değildir. Yapılmaz bir sözleşme de bulunmamaktadır. 1998-Nisan 2000 arasında işyerinde yılda iki ikramiye ve her ay yemek parası ödendiği konusunda ihtilaf yoktur.
Nisan 2000 tarihinde işverenin işyerinde oluşum yaparak ekonomik kriz sebebiyle işyerindeki ikramiye ve yemek parasının kaldırıldığını bildirmiş ve bu tarihte sonra akdin feshedildiği 1.12.2001 tarihine kadar ikramiye ve yemek parası ödemesi yapılmamış, tüm işçilerin ve bu arada davacı bu değişikliğe karşı çıkarak bu uygulamayı benimsemiştir. Aradan bir buçuk sene geçip hizmet akti feshedildikten sonra işverenin uygulamasına karşı çıkmış ikramiye ve yemek parası alacak isteğinde bulunmuştur.
İkramiye ve yemek parasının kaldırılması tüm işçilerin karşı çıkmayarak kabulü ile işyeri uygulaması haline gelmiştir. Böyle olunca ikramiye ve yemek ücreti alacak isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Bunun sonucu kıdem ve ihbar tazminatına esas ücretin belirlenmesinde ikramiye ve yemek ücretinin dahil edilmesi gerekir. Bilirkişiden bu konuda ek rapor alınıp sonuca göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy