(4857 S. K. m. 9) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri ile yol ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.4.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M. Bektaş ile karşı taraf adına Avukat A. Ovacık geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin özel şartlar bölümünün c bendinde, İşveren, işçiyi, ücretinde değişiklik yapmadan kendisine ait aynı il hudutları dahilinde herhangi bir başka işyerine tayin ve nakil etmekte serbesttir şeklinde kurala yer verilmiştir. Davalı firma ihale yoluyla temizlik işlerini alan bir şirkettir. Bu kapsamda Maliye Bakanlığının Dikmen Caddesinde bulunan işyerinde çalışan davacı işçinin Bilkent Üniversitesi işyerinde aynı şekilde temizlik işçisi olarak çalışması istenmiş, davacı ise bunu kabul etmeyerek ayrılmıştır. Davacı işçi görevlendirme yazısının tebliği üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayette bulunmuş ve verilen görevi kabul etmediğini açıklamıştır. Davalı işveren devamsızlık tutanakları düzenlemiş ve haklı olarak iş sözleşmesini feshetmiştir. İşverenin bahsi geçen uygulaması iş sözleşmesi hükmüne uygun olup, işçinin görevlendirildiği işyerinde çalışması gerekir. Görevlendirilen işyerinin işçinin ikamet ettiği adrese uzak olması bu sonucu değiştirmemektedir. Davacı işçinin servis hizmetinden yararlandığı ve servise binmek üzere Sıhhiye köprüsünde hazır bulunmasının istendiği de görevlendirme yazısından anlaşılmaktadır.
Davalı işverenin iş sözleşmesinden kaynaklanan nakil yetkisini keyfi olarak kullanmadığı, davacının eşi ile birlikte aynı işyerinde çalışmakta oluşu ve geçimsizliklerinin işyerine yansıması sebebiyle davacının başka bir işyerinde görevlendirilmesinin gündeme geldiği dosya içeriği ile sabit olup, bu konu mahkemenin de kabulündedir. Davacı kadın işçi yerine, eşinin nakledilmesi gerektiği şeklinde bir değerlendirmeyle davacı işçiye yapılan uygulamanın haksız olduğunun kabulü doğru olmamıştır. Bu konu işverenin yönetim hakkını ilgilendirmektedir.
Yapılan bu açıklamalara göre davacı işçinin işverence usulüne uygun biçimde yapılan işyeri değişikliğini kabul etmeyerek ayrıldığı anlaşıldığından kıdem tazminatına hak kazanabilmesi mümkün değildir. Anılan tazminat isteğinin reddi gerekirken, mahkemece isteğin kabulü cihetine gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 400 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy