(1475 S. K. m.14) (4857 S. K. m. 21, 112)
Dava: Davacı kıdem ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince, davacının kıdem ve ihbar tazminatı istifa dilekçesine dayanılarak mahkemece reddedilmiştir. Dosya içersinde mevcut 04.02.2003 tarihli dilekçede "Kıdem tazminatım ve tatillerden dolayı alacağını verilmek şartı ile istifamın kabulü" denmektedir. Görüldüğü gibi davacı şarta bağlı bir istifa dilekçesi vermiştir. Şarta bağlı istifa dilekçesinin geçerli olduğu kabul edilemez. Nitekim davacıya kıdem tazminatı da ödenmemiştir. Diğer yandan, dinlenen davacı tanıkları da davacının istifa iradesinin olmadığını işverenin haklarını vereceğini söylemesi üzerine bu dilekçeyi verdiğini söylemişlerdir.
Tüm bu nedenlerle davacının gerçek iradesini yansıtmayan dilekçeye dayanılarak, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İadesine, 20.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy