(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 44, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile dini ve milli bayram paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı dilekçesinde; davalı işveren tarafından dövülerek işyerinden kovulduğunu aynı zamanda 2002 Ocak ayından itibaren ücretini alamaması sebebiyle iş yerinden ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacakları talebinde bulunmuştur.
Davalı davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle haklı sebeple işine son verildiğini beyan etmiştir.
Mahkemece uzun süre ücretini alamayan davacının haklı nedenle iş sözleşmesini fesih ettiği gerekçesi ile davanın ihbar tazminatı ve hafta tatili ücreti yönünden reddine karar verilmiş karar taraflarca tarafça temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle davacı tanıklarının görgüye dayalı beyanlarından;davalının davacıya hakaret edip döverek işyerinden uzaklaştırdığı böylece iş sözleşmesini fesih ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre davacının ihbar tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy