(4857 S. K. m. 34)
Dava: Taraflar arasındaki temettü ikramiyesinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 3.5.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat C. E. O. ile karşı taraf adına Avukat B. F. K. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi davalı şirketin genel müdür olarak çalıştığı 2000 yılı için temettü ikramiyesi ödenmediğini ileri sürerek tahsili isteğiyle bu davayı açmıştır.
Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı taraf kararı, hesaplamanın eksik yapıldığını ileri sürerek temyiz etmiştir. Davacının 5 yıldan fazla süreyle anılan şirkette aynı sıfatla çalıştığı ve 2000 yılı öncesinde düzenli olarak her yıl temettü ikramiyesi ödemesinin yapıldığı dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Anılan yıllarda genel müdür yardımcılarına ise davacıya yapılan ödemenin yarısı tutarında temettü ikramiyesi ödenmiştir.
Davacının iş sözleşmesi 20.9.2000 tarihinde feshedilmiş ve dağıtım tarihinde çalışmadığı gerekçesiyle davacıya 2000 yılı için temettü ödemesi yapılmamıştır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, söz konusu ödemenin yapılabilmesi için dağıtım tarihinde çalışıyor olmak şeklindeki iş sözleşmesi kuralı ile aynı doğrultuda personel yönetmeliği hükmünün bir geçerliliği bulunmamaktadır. İşçinin çalıştığı süre ile sınırlı olarak temettü ikramiyesi ödemesine hak kazandığının kabulü gerekir. Yerel mahkeme kararı bu yönüyle isabetli ise de, hesaplama yönünden davacı tarafın itirazlarının dikkate alınmaması hatalı olmuştur.
Davalı işyerinde 2000 yılı temettü ikramiyesi ödemesi ile ilgili 14.5.2001 tarihli yönetim kurulu kararı mevcuttur. Anılan kararda davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra genel müdürlüğe getirilen kişi için 5 maaş tutarında genel müdür yardımcıları için ise 7' şer maaş tutarında temettü ikramiyesi ödeneceği öngörülmüştür. Mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişi heyet raporunda, anılan yönetim kurulu kararı uyarınca genel müdür için 5 maaş tutarında temettü ikramiyesi ödenmesi kararlaştırıldığından bahisle, davacı işçinin çalıştığı süreye karşılık gelen 263 günlük temettü kıstelyevm usulü hesaplanmıştır. Mahkemece anılan rapora itibar edilerek isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Hükme dayanak alınan yönetim kurulu kararında açıkça davacıdan sonra genel müdür olarak atanan çalışanın adı belirtilmiş ve 5 maaş tutarında temettü belirlenmiştir. Kararda adı geçen şahsın davacının iş sözleşmesinin 20.9.2000 tarihinde feshi üzerine çalışmaya başladığı ve bu süreye göre temettü ikramiyesinin belirlendiği de anlaşılmaktadır. Önceki yıllarda genel müdüre sürekli olarak genel müdür yardımcılarının 2 katı tutarında temettü ödendiğine göre 2000 yılı için bu ödemenin genel müdür yardımcılarının altında kalması da bu hususu doğrulamaktadır. Böyle olunca, davacı genel müdür için 2000 yılı temettü tutarının yıllık 5 maaş olarak kabulü ve buna göre davacının çalıştığı süreyle sınırlı kıstelyevm hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Genel müdür yardımcıları için 2000 yılı temettü 7 maaş tutarı olarak kabul edildiğine ve önceki yıllarda sürekli olarak davacı genel müdüre genel müdür yardımcılarının 2 katı tutarında temettü ödendiğine 2000 yılı için de tüm süre esas alındığında genel müdür için ödenmesi gereken temettü tutarının 14 maaş olduğu anlaşılmaktadır.
Buna göre, 2000 yılı için genel müdür temettü ikramiyesi 14 maaşı tutarı kabul edilmeli ve davacının anılan yılda çalıştığı 263 günle sınırlı olarak temettü ikramiyesi hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 400 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.5.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy