(4857 S. K. m. 41) (1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası ile bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen kabul etmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesinde yetkisine dayanarak temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz dilekçesinin reddine,
2- Davalı tarafın temyizine gelince;
Davacının davalıya ait işyerinde üst düzey yönetici olarak çalıştığı ve mesaisini kendisinin ayarladığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dairemizin istikrar kazanmış görüşüne göre bu tür çalışan işyeri üst yöneticinin ücreti de buna göre belirlendiğinden fazla mesai ücret alacak isteği talep etmesi mümkün değildir. Davacının fazla mesai ücret alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır. Kabule göre izin, hastalık gibi nedenlerle çalışılmayan günler olduğu düşünülerek hesaplanan fazla mesai ücretinden bir indirime gidilmemesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy