(1475 S. K. m. 1/son, 14) (4857 S. K. m. 2/VI)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık ücretli için, ücret, yemek bedeli ve KDV alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosyada mevcut bilgi ve belgelere ve özellikle SSK giriş kayıtlarına göre, davacının 7.5.1999-20.11.2001 arası İş Bankası Genel Müdürlüğü şantiyesinde. 20.11.2001-27.2.2001 arası ise Vakıflar Bankası davalı T. İnşaat AŞ'nin üstlendiği, diğer davalı alt işveren E. AŞ işçisi olarak münhasıran bu işyerlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.
Olayda 1475 Sayılı Yasanın I/son maddesi koşullarının oluştuğu, davacının tüm çalışma suresi içinde, adı geçen davalıların üst işveren-alt işveren durumunun devam ettiği, davalı T. İnş. AŞ'nin de asıl işveren sıfatı ile hizmet akdinden doğan alacaklardan sorumlu tutulması gerektiği açık olup, emsal aynı nitelikte kesinleşen kararlarda da bu yönde hüküm kurulduğu sabittir. Mahkemece "Davalılardan T. İnşaatın çalıştığı devre ile davacının çalıştığını talep ettiği devre arasında bir çalışma olgusu açıkça tespit edilemediğinden bu davalı hakkındaki davanın reddine" şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine. 21.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy