(1475 S. K. m. 14/6 ) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fark kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden davacının emekli sandığına bağlı şekilde çalışırken istifa ile ara vermeksizin işçi statüsünde davalı kamu kurumunda çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmıştır. Bu şekilde memuriyetten işçiliğe ara vermeksizin geçilmesi halinde, gerçek bir istifadan söz etmek mümkün değildir. Böyle olunca, önceki memuriyetle geçen sürenin 1475 sayılı İş Kanunu 14/6 maddesi uyarınca kıdem tazminatı hesabına dahil edilmesi doğrudur. Ancak, aynı hüküm uyarınca bu tazminatın T.C. Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmet süresine ait kısmı için ödenecek miktar, yaşlılık veya malullük aylığının başlangıç tarihinde T.C. Emekli Sandığı Kanununun yürürlükteki hükümlerine göre emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktardan fazla olamayacağından, kıdem tazminatının buna göre hesaplanması gerekir. Mahkemece bu hüküm dikkate alınmaksızın, hesaplanan kıdem tazminatının hüküm altına alınması hatalıdır.
3- Davacı kısmi taleple 50.000.000.-TL fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmasına rağmen, hesaplanan tüm alacağa karar verilmesi HUMK.nun 74. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olduğundan kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy