(4857 S. K. m. 32) (1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 161) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, kıdem, kötü niyet tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Toplu İş Sözleşmesinin 32. maddesinde yer alan tazminat niteliği itibariyle cezai şart olup, Borçlar Kanunun 161/son maddesi uyarınca değerlendirmeye tabi tutulmadan anılan alacak konusunda hüküm kurulmuş olması hatalıdır.
3-) 4.2.1948 tarih ve 1/141-7/8 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra ıslah mümkün değildir. Buna rağmen Dairemizin 1.7.2003 tarih ve 1043-12335 sayılı Bozma kararından sonra davacının ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm tesisi ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy