(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı davalı işyerine 1.3.1993 tarihinde girdiğini iddia etmektedir. Açtığı hizmet tesbiti davasında 1.12.1994'e kadar olan istemi zamanaşımından reddedilerek kesinleşmiştir. Bu dosyada taraflar tanık dinletmemişlerdir. Hizmet tesbiti dosyasında ise davacı tarafından getirilip dinletilen bordro tanığı davacının kendisinden bir ay sonra yani 1.11.1993 tarihinde işe girdiğini belirttiği halde mahkemece işe girişinin 1.11.1993 yerine, 1.3.1993 olarak kabulü hatalıdır.
3. Davacı fazla mesai alacağına ilişkin bu davada bu isteğini kanıtlamak için herhangi bir tanık ya da belge ibraz etmemiştir. Hizmet tesbiti dosyasında dinlenen tanıkların da davacının çalışma saatlerine ilişkin bir beyanları bulunmamaktadır. Bu delil durumu karşısında davacının fazla mesai isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy