(1475 S. K. m. 26, 35, 41, 56)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, maaş alacağı ve genel tatil paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davacı iş akdinin 29.06.2002 tarihinde son bulduğunu dilekçesinde belirtmesine rağmen, fesih tarihinin daha sonraki bir tarih olarak kabul edilmesi H.U.M.Y.nın 74.maddesinde yer alan istekle bağlılık kuralına aykırıdır.
3.Davacının tüm çalışma süresinin her günü, günde bir buçuk saat fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece hafta tatili alacağı adı altında kabul edilen fazla mesai alacağından hastalık, izin gibi nedenlerle çalışılamayacak günler olduğu düşünülerek bilirkişinin hesapladığı miktardan makul bir indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy