(1475 S. K. m. 13, 14, 26)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem tazminatı ile ücret, ikramiye, izin ve sosyal yardım farklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.6.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.
Duruşma günü davalı adına Avukat V. Ç. ile karşı taraf adına Avukat A. A. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığı halde 1996 yılında gerçekleşen bir işyeri devri sırasında kıdem tazminatının ödendiğini, yapılan bu ödemenin avans niteliğinde olduğunu belirterek kıdem tazminatı farkı isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren ise, davacının dava dışı A. T. işçisi olarak çalıştığı sırada işyerinin 1996 yılında davalı işverene devredildiğini, satıcı konumdaki şirketin işçilerin iş sözleşmelerini feshederek kıdem tazminatım ödediğini, ardından davalı ile imzalanan iş sözleşmesi kapsamında davacı işçinin çalışmaya başladığını ileri sürerek, devir öncesi dönemin hesaplamada dikkate alınmaması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davacı işçinin kesintisiz bicimde devreden ve devralan işverenler nezdinde çalıştığı, devir sırasında yapılan ödemenin avans niteliğine olduğu ve buna göre fark kıdem tazminatı ile izin ücretine hak kazandığı gerekçesiyle isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki, bilgi ve belgelere göre davacı işçi dava dışı A. T. işçisi olarak çalıştığı sırada bu şirket ile davalı arasında 4.3.1996 tarihinde imzalanan satış sözleşmesi sonucu işyeri davalı şirkete devredilmiştir. Satış sözleşmesinin 7.3. maddesine göre davacı işçinin iş sözleşmesi satışı konumda olan işveren tarafından feshedilmiş ve davacı ile davalı işveren arasında yazılı iş sözleşmesi düzenlenmiştir. Satıcı konumdaki işverence davacıya kıdem tazminatı ödenmiştir. Davacının daha sonra davalı şirket nezdinde geçen çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Devreden ya da devralan işverence ilerde daha az kıdem tazminatı ödenmesini sağlamak için kötüniyetli olarak bu yola gidildiği de kanıtlanabilmiş değildir. İşyeri ile ilgisi kalmayan işveren işçinin iş sözleşmesini feshetmiş ve sorumlu olduğu kıdem tazminatını da ödemiştir.
Yapılan bu açıklamalara göre davacı işçinin davalı işveren nezdindeki çalışması yeni bir iş sözleşmesi olmakla kıdem tazminatı hesabında önceki hizmetlerin birleştirilerek sonuca gidilmesi doğru değildir. Mahkemece kıdem tazminatı farkı isteğinin reddine karar verilemesi gerekirken, yazılı şekilde isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, davalı yararına takdir edilen 400 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy