(1475 S. K. m. 13, 14) (507 S. K. m. 2) (5521 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı görevsizlik yönünden reddetmiştir.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının 05.12.1994 tarihinde davalı işverence verilen tarihsiz bildirge üzerine 1475 sayılı Kanun kapsamında bir işyeri olarak tescil edildiği ve işyerinde ofset baskı işleri yapıldığı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 27.2.2003/15 tarih ve sayılı raporuyla anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının hizmet akdine tabi olarak çalışıp işten çıkarılması üzerine işsizlik ödeneği aldığı da Türkiye İş Kurumu Ankara İl Müdürlüğünün 7.5.2004 tarihli yazı içeriğinden ortaya çıkmaktadır. Davalının 507 Sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu'nun ikinci maddesindeki tanıma uygun bir çalışması bulunmadığından, sermaye miktarı ve özellikle bilgisayarla iş yapması karşısında yaptığı işin, meslek ve küçük sanat sahipliği kavramına girmediği anlaşıldığından esnaf sayılması mümkün değildir. İşyerinde çalışan işçi sayısı bu bakımdan sonuca etkili olmadığından mahkemenin esasa girerek karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.1.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy