(1475 S. K. m. 5-5) (4857 S. K. m. 4)
Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin alacağı, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davalı vekilinin cevap dilekçesinden davalının emekli olduğu ve tanık beyanlarına göre de minibüsü ilk aldığı tarihlerden bir müddet sonra minibüste bizzat kendisinin çalışmadığı ve geçimini yalnız minibüsçülükten sağlamadığı anlaşılmaktadır. Böyle olunca emeğini bizzat kullanarak esnaflık yapmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu durumda işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy