(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 42, 56) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dilekçesinde; kıdem tazminatı için en yüksek reeskont faizi talep etmiştir.Mahkemece HUMK.74.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı gereği reeskont faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiz oranına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için temerrüdün gerçekleştiği dava tarihinden itibaren faize karar vermek gerekirken fesih tarihinden itibaren hükmedilmesi hatalıdır.Diğer yandan Hukuk Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenin 3.7.2002 gün 2002/564-572 sayılı kararına göre kıdem tazminatı dışındaki ıslahla arttırılan miktarlara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği halde fesih tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.5.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy