(4857 S. K. m. 32) (818 S. K. m. 158)
Dava: Davacı, eğitim gideri ve cezai şart alacağının ödetilmesine, karşı davacının ise kıdem tazminatı, ikramiye ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı reddetmiş, karşı davayı ise kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işçinin 7.2-14.3.2000 tarihlerinde masrafı davacı işveren tarafından karşılanarak eğitim seminerine gönderildiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle davalının imzaladığı taahhütname de davalı için harcanan eğitim gideri masrafı da yer almaktadır. Eğitim giderinin de karşılıklılık koşulu davacının üç yıl çalışmayı taahhüt etmesi ile gerçekleşmektedir. Diğer bir anlatım ile işverenin yaptırdığı eğitim karşılığı davalı işçi, belirli bir süre çalışmayı kabul ve taahhüt etmiştir. Bu durumun tek taraflı ve cezai şart olarak konulmuş bir hüküm olarak kabul edilmemesi gerekir. Bu nedenle davacı isteği içinde yer alan eğitim gideri talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş bilirkişi raporunun birinci seçeneğine göre, davalının çalıştığı-çalışmadığı süreye göre oranlanan bakiye eğitim gideri alacağının kabulüne ve davalının munzam sandık kesintisi olarak mahsup edilen söz konusu alacağının reddine karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy