(4857 S. K. m. 14, 17, 18)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı temyiz süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesi vermiş bu dilekçe temyiz defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı yatırılmamıştır. Bu nedenle davacının temyiz dilekçesinin reddine;
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b) Davalı, davacının kıdem tazminatının tam olarak ödendiğini savunmuş davacı ise 1 aylık kıdem tazminatın eksik ödendiğini iddia ederek fark kıdem tazminatının hüküm altına alınmasında ısrar etmiştir.
Karara esas alınan hesap bilirkişi raporunda 1 aylık fark kıdem tazminatı hesaplaması ile yetinilmiştir. Bilirkişinin bu hesaplama şeklinden davacının fark kıdem tazminatı alacağının mevcut olup olmadığının saptanması mümkün değildir.
Davacının hizmet süresine göre hak kazandığı kıdem tazminatı miktarı belirlenmeli bundan ödenen miktar düşülmeli bakiye kıdem tazminatı alacağı kalırsa hüküm altına alınmalıdır. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde fark kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy