(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dairemizin bozma kararında mahkemece izin alacağı ile birlikte hüküm altına diğer alacaklar bakımından davalının temyiz itirazları reddedilmiş olup, izin alacağı dışında hüküm altına alınmış olan diğer alacaklar kesinleşmiş olduğundan mahkemece bozmadan sonra bu alacaklar bakımından yeniden hüküm kurulmamış olması yerindedir.
3- Bozma kararı ile izin alacağının çıplak ücretten hesaplanması gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuş, sair hususlara ilişkin davalının temyiz itirazları ise reddedilmiştir. Mahkemece anılan bozma kararına uyulmasına karar verildiği halde bozmadan sonra hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık ücretli izin alacağı bozmadan önceki süreden daha az bir süre olarak hesaplanmış ve hüküm altına alınan izin alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Ancak, anılan bozma kararında davalının sair temyiz itirazları reddedilmiş olduğuna ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre davacı lehine oluşan usulü kazanılmış hak nedeniyle yıllık ücretli izin alacağının süre bakımından daha az hesaplanması ve bu alacağa faiz başlangıç tarihi konusunda davacı işçi aleyhine hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy