(1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, ücret, yıllık izin, ikramiye alacağı yol parası ile yemek parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince;
Davacı belirli süreli hizmet aktinin süresinden önce feshi nedeniyle mahrum kalınan ücret ve işçilik haklarını talep etmiştir. Mahkemece söz konusu alacaklara kısmen hükmolunmuştur. Davacı davalı işyerinde 1.1.1995 tarihli hizmet sözleşmesiyle çalışmaya başlamıştır. Son olarak 18.4.2000/18.4.2004 tarihli belirli süreli hizmet akdi imzalanmıştır. Fesih 9.5.2000 tarihinde 1475 sayılı İş Kanununun 13. maddesine göre yapılmıştır. Hizmet sözleşmesinin süresini ve türünün belirlenmesinde kural olarak taraflar serbesttir. Ancak, işçinin belirsiz süreli hizmet sözleşmesiyle elde edeceği kimi hakları engelleme amacıyla yapılan sözleşmeler hakkın kötüye kullanılması sayılır. Özellikle belirsiz süreli hizmet akdiyle başlayan bir çalışma ilişkisinin belirli süreliye dönüşmesi için haklı bir gerekçenin bulunması gereklidir. Davacının çalışma şekli, görevi ve işin niteliğinde bir değişiklik olmamıştır. Şu durumda davacının çalışması 1.1.1995 tarihinden itibaren belirsiz süreli hizmet akdi olarak kabulü gerekir. Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 218.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy