(1086 S. K. m. 435) (4857 S. K. m. 24, 25)
Dava: Davacı, ihbar ve kötü niyet tazminatının ödetilmesine, karşı davacı ise kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nın 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı karşı davalı işveren, davalı karşı davacı işçinin 1.4.2003-2.4.2003 tarihlerinde işe gelmediğinden iş akdinin feshedildiğini belirterek ihbar tazminatı talep etmiştir.
Davalı-karşı davacı işçi ise, işverence 30.3.2003 tarihinde işten çıkartıldığını Mart 2001 tarihinden beride ikramiyelerinin ödenmediğini belirterek ihbar kıdem tazminatı ile ikramiye alacağını tahsilini istemiştir.
Mahkeme işverenin iddiasını yerinde görerek işveren lehine ihbar tazminatının kabulüne, işçinin taleplerinin ise reddine karar vermiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, iş akdinin haklı bir nedenle feshedildiğini iddia eden işverenin bu iddiasını kanıtlaması gerekir.
İşveren, işçinin işe gelmediğini iddia ettiği 1.4.2003, 2.4.2003 günlere ilişkin tutanakları ibraz etmiştir. İşverence noter kanalı ile çekilen 8.4.2003 tarihli fesih yazısında ise, davacının 2.4.2003 tarihinden itibaren işe gelmediğinden bahisle iş akdinin feshedildiği bildirilmiştir.
Davalı karşı davacı işçi ise; Bölge Çalışma Müdürlüğüne vermiş olduğu 1.4.2004 tarihli şikayet dilekçesinde; gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını almakta olduğu ikramiyelerinin Mart 2001 tarihinden itibaren kesildiğini belirterek ihbar, kıdem tazminatları ile ikramiye alacağının ödenmesini istemiş ve işten çıkarılma tarihimde 31.3.2003 olarak belirtilmiştir.
Dinlenen işveren tanıklarından bir kısmı, işçinin eşyalarını toplayıp ayrılıp gittiğini söylemişler, ancak işten ayrılma sebebini açık ve net olarak belirtmemiş soyut ifadelerde bulunmuşlardır. Diğer tanıklar ise; işverenin işçilere hakaret ederek kötü muamelede bulunduğunu belirtmelerine rağmen iş akdinin sona erme nedeni hakkında görgüye dayalı bir beyanları olmamıştır.
Bölge Çalışma Müdürlüğünün tutanak ve raporu ile ücret bordrolarının tetkikinde değişik aylarda değişik kişilere ikramiyeler ödendiği, davalı-karşı davacı işçiye ise Mart 2001 tarihine kadar ödenen ikramiyelerin bu tarihten sonra ödenmediği anlaşılmaktadır.
Tüm bu deliller ve dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde uzunca bir süreden beri işyerinde çalışan işçinin haklı ve geçerli bir neden olmadan işverence 31.3.2003 tarihinde işten çıkartıldığı, bunun üzerine işçinin Bölge Çalışma Müdürlüğüne 1.4.2003 tarihinde şikayette bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda işverenin işçinin 1.4.2003 tarihinden itibaren işe gelmediği için iş akdini feshettiğine dair 8.4.2003 tarihli yazıya itibar edilemez. O halde davacı karşı davalı işverence talep edilen ihbar tazminatının reddi ile davalı-karşı davacı işçi tarafından talep edilen ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ve Mart 2001 tarihinden itibaren bir kısım işçilere ödenip de davacıya ödenmeyen ikramiye alacağının kabulü gerekir.
Mahkemece, bilirkişice hesap edilen işçinin bu alacaklarının bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy