(4857 S. K. m. 46, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının iş akdinin Manisa'ya kömür götürdüğü ancak dönüşte kömür almak için Soma'ya gittiği ve bu durumun nedeni telefonla işverence araştırıldığında telefonda işverene küfür edildiğini bu nedenle iş akdinin feshedildiğini iddia etmişse de bu hususta yazılı bir fesih yapmadığı gibi inandırıcı bir delil de ibraz etmemiştir. Ayrıca işveren Bölge Çalışma Müdürlüğündeki beyanında davacının kıdem tazminatlarının ödeneceğini belirtmiştir. Bu durumda davacının ihbar ve kıdem tazminat alacağının hüküm altına alınması gerekir.
3- Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde davacının ödenmeyen 20 günlük izin ücreti alacağı bulunduğu kabul edilmiş ancak hüküm fıkrasında 4 günlük ücreti tutarında izin ücretine hükmedilmiştir. Bu nedenle izin ücreti alacağı yönünden çelişkili bir durum oluşmuştur. Yirmi günlük izin ücreti alacağının kabulü gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy