(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 49, 50)
Dava: Davacı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, harcırah, fazla mesai ücreti ve hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava konusu banka işyerinde müfettiş unvanı ile çalışan davacı fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuş, mahkemece istek kabul edilmiştir. Davacının yaptığı görevin niteliğine göre fazla mesai yaptığının ve hafta tatilinde çalıştığının kabulü mümkün olmadığı gibi yüksek ücret yanında ayrıca her gün için harcırah alması nedeniyle söz konusu alacakları talep hakkı bulunmadığının kabulü gerekir. Buna rağmen anılan alacakların kabulü doğru değildir.
3- Davalı işveren davacının yıllık izin ücretinin ödendiğine ilişkin davacının imzasını taşıyan bordro sunmuştur. Anılan belgeye karşı davacıdan diyecekleri sorulup bu konuda gerekli araştırma ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile yıllık izin alacağı hakkında hüküm kurulmuş olması hatalıdır.
4- Davacıya iki türlü harcırah ödendiği anlaşılmaktadır. Merkezde kaldığı dönemlerde devamlı harcırah adı altında bir ödeme yapıldığı gibi denetlemeye çıkıldığında ayrıca harcırah ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ihbar ve kıdem tazminatına esas ücret belirlenirken bu harcırahların ortalaması esas alınmıştır. Seyahate çıkıldığında ödenen harcırahların devamlılık arz ettiğini kabul etmek mümkün değildir. Zira bu ödeme denetime çıkıldığında ödenmektedir. Mahkemece merkezde kalman dönemde ödenen miktar tüm aylarda ödendiği kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatına esas ücrete yansıtılmalı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy