(4857 S. K. m. 18, 19)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı şirketin, dava dışı Ü. Tüketim Ürünleri Satış Pazarlama Tic. A.Ş.'ye satış ve pazarlama hizmetleri verdiği, Ü. A.Ş.nin 1.7.2003 günlü yazısında işten çıkarılacak 115 işçiyi liste ile davalıya bildirdiği ve 2.8.2003 tarihinde davacının hizmet akdinin kıdem ihbar tazminatı ödenerek feshedildiği uyuşmazlık konusu değildir.
Mahkemece; Ü. 'nün hizmet alımını devretmesi üzerine şirketin yapısı ve ülkedeki genel ekonomik kriz nedeniyle feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmiştir.
Davacı aynı gün, aynı yerde bu kez yine Ü.'ye bağlı B. Koll. Şti.de yan ücretle ve bir kısım sosyal haklar da kaldırılarak işe alındığı 9.10.2003 tarihli dilekçesiyle belirttiği gibi taraf tanıkları da davacının bu beyanını doğrulamaktadır.
Ü. Şirketinin davalıya işçi çıkartma konusunda yazılı talimat verdiği anlaşılmakta olup, bu hususun taraflar arasındaki hangi ilişkiden kaynaklandığı, davalıyı bağlayıcı bir mahiyet taşıyıp taşımadığı hususunun öncelikle açıklığa kavuşturulması ve davacının asıl işvereninin hangisi olduğunun belirlenmesi ve gerçekten yeniden yapılanma söz konusu olup olmadığının açıkça saptanması ve bütün bunlar birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.9.2004 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY :
Davacının iş sözleşmesi davalı şirket tarafından "... hizmet verdiğimiz şirketin satış kuralları yeniden yapılandırması sonucu çalışan sayısının azaltılması gerekliliği..." nedeniyle sona erdirilmiş olup davacı işe iadesini talep etmelidir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin U. Tüketim Ürünleri Satış ve Pazarlama ve Ticaret A.Ş.nin taşeron olduğu, davacının ilk olarak yurt dışında kurulu U. firmasının taşeronu olduğu ileri sürülen G. U. Reklamcılık A.Ş.de çalıştığı, bu firmanın işin değiştirilmesi ile yine aynı yerde ve bu kere IPG tanıtım ve halkla ilişkiler şirketinde çalışmasını devam ettirdiği ve bu firmaca sözleşmesinin feshi üzerine B. Kolektif Şirketince işe alınmış olup, bu firmanın da U. firmasının taşeronu olduğu anlaşılmaktadır.
Yine dosyadaki kanıtlardan ve tanık ifadelerinden; her iki firmanın elamanlarının aynı yerde çalıştıkları, aynı malları aynı müşterilere dağıttıkları anlaşılmaktadır.
Davacı bir önceki şirketteki ücretinin yarısı kadar bir ücretle yeni şirkette çalıştırılmaya başlanmış ve davacıya aynı iş daha düşük ücretle yaptırılmak istenmiştir.
Ayrıca mahkemece yeterli araştırmada yapılmamıştır. U. şirketi ile davalı şirket ayrı tüzel kişiliklerdir. Bozma kararında vurgulandığı gibi U. şirketi davalı şirketin ilişkisinin araştırılmasına gerek yoktur. Davalı şirket bünyesinde değerlendirme yapılması gerekirdi. Davalı şirket savunduğu iddiaların gerçek olduğunu kanıtlayamadığı gibi davacının yeni işyerinde aynı işi yaptığı da göz önüne alındığında bir şirketten diğer şirkete geçirilmesi sonucunda ücretinde azalma yapıldığı da göz önüne alındığında, bu amaçla işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan bu tür çalışma sistemi Kanunun 22. maddesi işlerliğini ortadan kaldırmaktadır.
Feshin son çare olduğu ilkesi de işverence gözönünde bulundurulmamıştır. Bu nedenlerle davacının taleplerini reddeden mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesindeyiz.
Full & Egal Universal Law Academy