(1475 S. K. m. 14, 17-II) (818 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince;
Dava kötüniyet, kıdem ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.
Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatları isteklerine hükmolunmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davalı işverence belirtilen fesih sebebi, işveren çalışanlarından M.'a ait cep telefonunun haberi olmaksızın davacı tarafından alındığı ve çantasına konulduğu iddiasına dayanmaktadır.
Söz konusu olay hakkında davacı hırsızlık suçundan Sulh Ceza Mahkemesince yargılanmış dava delil yetersizliğinden beraatle sonuçlanmıştır.
Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi ceza mahkemesince verilen beraat kararı ile bağlı bulunmamaktadır.
Eldeki davada dinlenen, ceza davasında dinlenmeyen davalı tanıklarından V. fesihte belirtilen maddi olayı aynen doğrulamaktadır. Aynı tanık idari soruşturmada da benzer ifadede bulunmuştur.
Davacının eylemi İş Kanunun 17/II.d maddesinde ifade edilen doğruluk ve bağlılığa uymayan haklı bir fesih sebebidir.
Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy