(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatı gecikme faizi hesaplanırken, Merkez Bankası yazısındaki fesih tarihindeki faiz oranı olarak bildirilen %115-200 oranlarından, %200 esas alınmıştır. Bankalarca Merkez Bankasına bildirilen faiz oranları, uygulayabilecekleri mevduat faizinin asgari ve azami oranlarını göstermektedir. Başka bir anlatımla fiilen uygulanan faiz oranını açıklamamaktadır. Bankaların faizleri mevduatın miktarına ve vade tarihine göre belirledikleri bilinen bir gerçektir. Bu nedenle Merkez Bankası yazısı, uygulanan en yüksek faiz oranının belirlenmesi için yeterli değildir.
Mahkemece yapılacak iş, TL.na mevduat faizi veren bankalara müzekkere yazarak, 21.3.2001 fesih tarihi itibariyle 1 yıl vadeli mevduata uygulanan faiz oranlarını belirlemek ve içlerinden en yükseğine göre bilirkişiden ek rapor alarak hüküm kurmaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy