(1086 S. K. m. 74) (4857 S. K. m. 41, 53) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile yol harcırahı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dilekçesinde; kıdem tazminatı için en yüksek reeskont faizi talep etmiştir. Mahkemece HUMK.74. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı gereği reeskont faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiz oranına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy