(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 21)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1 - Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının 16.9.1995 tarihinden beri çalışmaya başladığı iş yerinden 9.11.1998 tarihinde emekli olarak ayrıldığı; davacının 10.11.1998 tarihinden itibaren yeni bir hizmet akdiyle 2.7.2000 tarihine kadar çalıştığı; bu tarihte ücretine zam yapılması isteğinin işverence kabul edilmemesi üzerine iş akdinin kendisi tarafından feshedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Davacının zam isteğinin işverence kabul edilmemesi üzerine iş akdinin davacı işçi tarafından feshedilmesi karşısında davacının ihbar tazminatı ile son çalışma dönemine ait kıdem tazminatı istekleri yerinde değil ise de; davacının 16.9.1995-9.11.1998 tarihleri arasındaki hizmeti 9.11.1998 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğine göre bu ilk dönem için davacı kıdem tazminatına hak kazanır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş davacının bu dönem kıdem tazminatı emeklilik tarihindeki ücret üzerinden hesaplanmalı bu konuda bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar vermekten ibaret olmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepte BOZULMASINA. peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy