(1475 S. K. m. 14/II) (3095 S. K. m. 3) (1086 S. K. m. 87) (818 S. K. m. 104)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin, ikramiye, nema ve sosyal yardım alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatı gecikme faizi alacağı Merkez Bankası verilerine göre hesaplanmıştır. Anılan Bankanın bildirdiği faiz oranları bankalarca mevduata uygulanacağı bildirilen azami faiz oranlarıdır. Bu oranların gerçekten uygulanıp uygulanmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. 1475 Sayılı İş Kanununun 14/11. maddesine göre kıdem tazminatı gecikme süresi için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması gerekir. Bu olgulara göre mahkemece yapılacak iş, fesih tarihinde fiilen uygulanan en yüksek mevduat faizini bankalardan sormak, kıdem tazminatı gecikme süresi için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı dikkate alınarak anılan alacağı hesaplatmak ve sonucuna göre hüküm kurmaktan, ibarettir. Fiilen uygulanıp uygulanmadığı belli olmayan faiz oranına göre alacağın hesaplanmış olması hatalıdır.
3- Islah ile arttırılan dava konusu alacak miktarları için ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden faize karar verilmesi bozma nedenidir.
4- Mahkemece işlemiş faiz alacağı için faize karar verilmesi 3095 sayılı yasanın 3. ve Borçlar Kanununun 104/son maddesi hükümlerine aykırılık oluşturması nedeniyle ayrı bir bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy