(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.1.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M. K. K. ile karşı taraf adına Avukat M. A. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı işçinin kompost satış bölümünden konserve satış bölümüne verildiği ve davacının bu görevi kabul etmediği bunun üzerine işverence iş sözleşmesinin feshedildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının iş koşullarının değiştirilmesi sebebiyle haklı olarak sözleşmesini feshettiği kabul edilerek, istek konusu kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.
Davacının iş koşullarının ağırlaştırıldığı dosya içeriğine göre kanıtlanabilmiş değildir. Davacı işçi yine satışta görevlendirilmek üzere bir başka birime atanmıştır. Kompost bölümünde çalıştığı sırada işverenin belli bir müşteri portföyüne ulaşmış olması diğer görevin reddi için gerekçe olarak kabul edilemez. Davacı tanıkları da iş koşullarının işçi aleyhine olarak ağırlaştırıldığından söz etmemişlerdir. Böyle olunca davacı işçinin iş sözleşmesinin verilen görevi kabul etmemesi nedeniyle işverence haklı olarak feshedildiği sonucuna varılmalıdır. Bu durumda kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, isteğin kabulü cihetine gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
2- Mahkemece hüküm altına alınan diğer işçilik alacakları ile ilgili olarak davalı işveren 30.12.2002 tarihli ibranameye dayanmış ve anılan ibraname doğrultusunda isteklerin reddinin gerekeceği hususu savunulmuştur. Davacı ise, 18.6.2003 tarihli duruşmada ibranamedeki imzaya itiraz etmiştir. Mahkemece bu itiraz üzerinde durulmamıştır. Bu yönden eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 400.0.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy