(1475 S. K. m.14) (4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, vefa ödeneği, hastalık, giyim, yakacak, ücret alacağı, ikramiye ile tasarruf teşvik ve nema alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Davacı, dava dilekçesinde kıdem tazminatı için yasal faiz istemiş olup 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/11.maddesinde bu konuda gecikme süresine göre mevduata uygulanan en yüksek faiz öngörülmüştür. Dava dilekçesinde ki yasal faiz sözcüğünden bu faizin anlaşılması gerekir. Böyle olunca hüküm altına alınan kıdem tazminatı için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması gerekir. Kıdem tazminatı alacağına bu şekilde faiz uygulanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasındaki yasal faizi ile birlikte sözcüklerinin çıkarılarak yerine 10.7.2000 tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte sözcüklerinin eklenmesine hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy