(4857 S. K. m. 41, 46, 47)
Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile senelik izin, fazla mesai ve elbise yardımı, genel ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davcının hizmet akdinin feshinden sonra imzaladığı 28.2.2002 tarihli ibranamede yalnızca ikramiye, yol parası, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği açıklandığından, bu ibraname; sadece bu kalemler için ve ödenen miktarlar kadar geçerli makbuz niteliğinde bir belgedir. Böyle olunca davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin herhangi bir hesaplama yapılmadan reddine karar verilmesi hatalıdır.
3- Söz konusu ibraname ile davacıya izin ücreti ödenmediği gibi bu alacaktan borçlu olarak gözüktüğü izlenimi uyanmaktadır. Böyle olunca bu alacağın da herhangi bir inceleme ve hesaplama yapılmadan reddedilmesi yerinde değildir.
4- Davacının fazla mesai hafta ve genel tatillerde çalışma yaptığını tanık beyanları ile kanıtladığı, ibraname ile savunmanın çeliştiği, ibranamede bu alacaklar sebebiyle herhangi bir ödeme yapıldığı miktar olarak belirtilmediği durumda bu isteklerin de reddine karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş; bordrolarda fazla mesai, hafta ve genel tatil adı altında ödeme yapılan aylar dışındaki süre için bu alacakların hesabı yapıldıktan sonra makul bir indirimle kabulüne karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy