(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ücret ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince;
Dosya içeriğine göre davalı işverenin, 03.07.2002 tarihli fesih yazısı ile davacının görevlerini aksatması, sık sık rapor alması nedeni ile 15 gün önel vererek fesih ihbarda bulunduğu, ancak davacının rapor alması nedeni ile tebliğ edilemediği ve rapor sonrası 09.07.2003 tarihinde davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne fesih nedeni ile şikayette bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu fesih yazısı ve rapor sonrası işe başlama tarihindeki şikayete göre, feshin işverence gerçekleştirildiği, 09.07.2002 tarihinden sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve devamsızlık nedeni ile fesih işleminin sonuca etkili olmadığı açıkça görülmektedir. Fesih 9.7.2002 tarihinde gerçekleştirilmiştir. Kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin kabulü gerekir. Yazılı şekilde davacının rapor sonrası devamsızlık yaptığı ve devamsızlık nedeni ile feshin haklı olduğu sonucuna varılarak kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy