(1475 S. K. m. 13, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı, davacının mazeretsiz olarak işyerinden ayrıldığını ve takip eden günlerde işe gelmediğini, bu sebeple hizmet aktini 1475 sayılı Yasanın 17/II-f maddesi gereğince feshettiğini savunmuştur. Davacı tanıkları akdin işveren tarafından feshedildiğini bildirmişseler de fesih nedeni ve tarih konusunda bilgi vermemişlerdir. Olayların görgü tanıkları olan davalı şahitleri işyeri yöneticisi Mustafa Temiz'in davacıdan işyerine geciktiğinde kendisine bilgi vermesini istediğini, davacının ise işyeri sahibinin gecikmeden haberi olduğunu açıkladığını, bu sırada işyerine gelen patronun davacıya işyeri müdürü Mustafa Temiz'in haklı olduğunu bildirdiğini, davacının bunun üzerine eşyalarını toplayarak işyerinden ayrılmak istediğini işverenin davacıya işyerinden ayrılırsa hocası araya girse dahi tekrar kendisini işe almayacağını açıkladığını, buna rağmen davacının eşyalarıyla birlikte ayrıldığını ve bir daha işyerine dönmediğini bildirmişlerdir. Davalı tanıklarının görgüye dayalı bu açıklamalarıyla davalı işveren savunmasını kanıtladığından davacının ihbar ve kıdem tazminatı istemlerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy