(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin, yakacak, gıda yardımları, ikramiye ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalı işyerinde çalışan davacının işe geç gelmesi sebebi ile disiplin kurulunca verilen ücret kesim cezası ile ilgili tebligatın yapılmak istendiği 7.11.2002 tarihinde tebligatı almadığı ve bu tarihten sonra işyerine devam etmediği devamsızlık nedeniyle hizmet akdinin davalı işveren tarafından 1475 sayılı yasanın 17/II-f maddesi gereğince 7.11.2001 tarihinde feshedildiği dosya içerisinde bulunan tutanaklar ve tutanakları doğrulayan tanık anlatımlarından anlaşılmaktadır. Davacı devamsızlık yaptığı bildirilen tarihlerde izinli olduğunu veya haklı bir sebebe dayanarak devamsızlık yaptığını iddia etmemiş, bu yönde kanıt da sunmamıştır. İşyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanacak cezalar ile ilgili 59. maddesinin C bölümünün 13. bendinde de 1475 sayılı yasanın 17/II maddesine giren hallerde çıkışlarda disiplin kurulu kararı aranmaz hükmü getirilmiştir. Bu nedenlerle davacının ihbar ve kıdem tazminat isteklerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 4.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy