(4857 S. K. m. 34)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar ile ücret ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraftarın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince,
Davacı, 20.08.2003 tarihinde açtığı ek davada, ödenmeyen ücret alacaklarına 4857 S. Yasa uyarınca temerrüt tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasını talep etmiştir. Mahkemece bu talep nazara alınmadan tüm süre için 4857 S. Yasadaki yeni düzenleme nazara alınmadan yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Davacı, davalıyı 17.06.2002 tarihinde ücret alacağı ile ilgili olarak temerrüde düşürmüştür. Temerrüt tarihinde 3095 Sayılı Yasada düzenlenen faizin ücrete uygulanması gerektiği halde, bilahare 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 Sayılı yasada ücret alacağının ödenmesinde temerrüt halinde mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütüleceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda ek davaya konu ve hüküm altına alınan ücret alacağına temerrüt tarihi olan 17.06.2002 tarihinden 4857 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 10.06.2003 tarihine kadar 3095 Sayılı Yasa gereğince yasal faiz 4857 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 10.06.2003 tarihinden itibaren ise bu tarihte henüz ücret alacağı ödenmediğinden mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekir. Mahkemece buna aykırı şekilde, 4857 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra da 3095 Sayılı Yasada düzenlenen faiz uygulanacak şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Kararda fazla mesai ücretine de tüm süre için 3095 Sayılı Yasa gereği yasal faiz uygulanması ve karar verilmesi aynı nedenle doğru değil ise de ( Zira 4857 Sayılı Yasanın "Üçüncü Bölüm" ünde 32 ve devamı maddelerinde "Ücret" adı altında düzenlenen ücret; fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, geçici iş göremezlik ücreti, yıllık izin ücreti de ücret kapsamında sayılması gerektiğinden ) davacı bu konuda talepte bulunmadığından ve temyize de gelmediğinden HUMK'nun 74. maddesi hükmü gereği fazla mesaiye uygulanan faizle ilgili olarak bozma yoluna gidilmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.10.2004 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Davacının iş sözleşmesi 10.06.2002 tarihinde fesih edilmiştir.
Ücret alacağı 1475 Sayılı İş Kanunu döneminde doğmuştur. Davacı ihtarname ile ücret alacağına yasal faiz yürütülmesini istemiş, ek dava tarihinde 4857 Sayılı İş Kanunu yürürlüğe girdiğinden dolayı en yüksek mevduat faizinin ücretin bakiye kısmına uygulanması talep edilmiş ise de, mahkemece yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
4857 Sayılı İş Kanununun 34. maddesinde "... gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır." yolundaki düzenleme 10.06.2003 tarihinden sonra ödeme günü gelen ücretler için uygulanabilir. Yeni Kanun 4857 Sayılı kanun önceki dönemde ödeme günü geçmiş ücretleri kapsamamaktadır. Zira ücretin gününde ödenmemesi halinde 1475 Sayılı İş Kanununun 14/II. maddesinde olduğu gibi, ayrıca temerrüt aranmaksızın mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi gerekmektedir. Faizin cinsi ve başlangıcı hakkında 1475 sayılı İş Kanununda bir düzenleme bulunmadığı ve sadece 4857 Sayılı Kanunun 34. maddesinde özel düzenleme öngörüldüğünden önceki yasa döneminde doğan uyuşmazlıklara uygulanamaz. Bu nedenle usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy