(1475 S.K. M. 14, 46, 49, 54)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ve izin bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı tarafından ibraz edilen izin kullanma belgeleri ödeme defi mahiyetinde olup yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Mahkemece bu belgeler yeni bir değerlendirmeye tabi tutulup dava konusu yıllık izin ücreti konusunda bir sonuca gidilmesi gerekirken.yazılı gerekçe ile bu belgelere itibar edilmemesi hatalıdır.
3- Dava konusu yıllık izin ücreti hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmıştır. 1475 Sayılı İş Kanununun izin ücreti başlıklı 54. maddesinde, bu ücretin hesabında 46. madde hükmü uygulanır denilmektedir. Buna göre bahsi geçen alacağın çıplak ücret üzerinden hesap edilmesi gerekirken giydirilmiş ücret üzerinden yapılan hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır.
4- Hukuk Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenin 3.7.2002 gün 2002/564-572 sayılı kararına göre kıdem tazminatı dışındaki ıslahla arttırılan ve hüküm altına alınan alacak miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği halde ilk kısmi dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi ayrıca bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy