(1475 S. K. m. 14, 17/II-d)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ile izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının davalı bankanın Gaziantep Bölge 2. müdürü olarak çalıştığı sırada, önceki yıllarda şube müdürlerince Bölge Müdürüne yılbaşlarında gönderilen hediyelik eşyalar yerine Bölge Müdürünün nakit talebinde bulunduğu, davacının Bölge Müdürünün bu talebini şube müdürlerine ilettiği, gelen nakitlerin bir kısmının elden davacı vasıtası ile Bölge Müdürüne ulaştırıldığı, bir kısmının ise şube müdürleri tarafından davacının banka hesabına yatırıldığı davacının hesabına yatırılan bu paraların bir kısmını Bölge Müdürüne verdiği bir kısmını kendisine ayırdığı, bir kısmını diğer personele dağıttığı dosya içeriğinden ve özellikle davacının olan dolayısı ile tahkikat yapan müfettişe verdiği imzalı beyanları ile sabittir.
Davacının astlarından para kabul etmesi ve bu konuda Bölge Müdürüne aracılık yapması iş ahlakına, doğruluk ve bağlılığa uygun düşmemektedir.
Bu sebeple davalı işverenin davacının hizmet akdini feshetmesi 1475 sayılı İş Kanunu 17/II-d maddesine uygun düşmektedir. Bunun sonucu davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, dosya içeriğine ve yasaya uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporuna değer verilerek yazılı şekilde anılan isteklerin hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy