(4857 S. K. m. 18, 20)
Davacı işçi, iş sözleşmesinin fesih bildiriminde gösterilen gerekçeden farklı ve geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren, davacının çalıştığı müşteri çözüm merkezi nin şirket yönetim kurulu kararı uyarınca söz konusu işyerinin kapatıldığını yapılan bu hizmetin başka bir firmadan satın alındığını, iş sözleşmesinin işyeri ve işin gerekleri nedenlerine dayandırıldığını ve ayrıca davacının istifa dilekçesi de dikkate alınarak feshedildiğini, davacının fesih sonrası verdiği ibranamede 4857 sayılı yasadan doğabilecek haklardan feragat ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Yerel Mahkemece davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığı, bu durumun açıkça fesih bildiriminde belirtilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2. maddesine göre feshin geçerli bir nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının istifa etmesinin istenildiği, etmediği takdirde iş akdinin feshedileceği bu durumda tazminatlarının kendisine ödenmeyeceği, sektörde iş bulması için yardımda da bulunulmayacağı şeklinde baskı yapıldığı bunun sonucu davacının 02.12.2003 tarihinde istifa dilekçesi verdiği, ancak işverence yapılan feshin 01.12.2003 tarihini taşıdığı, bu durumda davacının fesihten sonra verdiği istifa dilekçesinin gerçek istifa iradesi taşımadığı, öbür yandan ihbar ve kıdem tazminatının ödenmesinin de işverence, istifanın iş sözleşmesinin gerçek nedeni olarak kabul edilmediğini göstermektedir. O halde işverence davacının çalıştığı bölümün kapatılması sonucu işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmadan 4857 S. İş Kanunu'nun 18/1. fıkrasına aykırı olarak feshedildiğinin kabulü gerekirken istifa kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğundan 4857 S. İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1- Kartal 1. İş Mahkemesinin 20.02.2004 tarih ve 29-58 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,
3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine,
4- Davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine kesin olarak 11.01.2005 günüde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy