(1475 S. K. m. 14, 17/II-g)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendIerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin davalı işyerinde Ortacı-Meydancı olarak çalıştığı konusu taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. Davacıdan bir başka işçinin yapmakta olduğu Makine başında çalışmasının istendiği bunu kabul etmeyince işten çıkarıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği reddedilmiştir. Ancak, davacıdan yapması istenilen iş, davacının görevi olmadığı gibi 1475 Sayılı İş Kanunu'nun 17/II-g maddesinde öngörülen haklı feshin söz konusu olabilmesi için "hatırlatma" unsuru da gerçekleşmemiştir. Başka bir anlatımla, hatırlatılmasına rağmen görevi yapmama eyleminin unsurları tamamlanmamıştır. Böyle olunca, feshin haksız olduğu kabul edilmeli bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutularak ihbar ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır.
3. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iş kazası nedeniyle çalışamadığı günler için de fazla mesai hesabı yapılmıştır. Çalışılmayan dönem için fazla mesai ücretinin hesaplanmış olması hatalı olduğu gibi, tanıklarca ayda 2 Cumartesi günü çalışıldığı yolunda açıklama yapılmış olmasına rağmen tüm süre için haftanın 6 günü çalışıldığı kabul edilerek fazla mesai alacağının hesaplanmış olması da hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy