(1475 S. K. m. 89)
Davacı, kıdem tazminatı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı işçi, ücretinin zamanında ödenmemesi nedeniyle hizmet aktini feshettiğini belirterek ücret alacağı ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur.
Mahkemece; davacının delil sunmadığı, davalı tanığına göre cüzi bir ücret alacağının olduğu, işten kendisinin ayrıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı fesih ihtarını delil olarak sunduğu gibi Bölge Çalışma Müdürlüğünün raporuna da dayanmıştır. Bu rapor ekindeki işveren imzalı iş müfettişi tutanağından davacının 1.049.000.000 TL. ücret alacağı olduğu kabul edilmiştir. 1475 Sayılı İş Kanunun 89. maddesine göre iş müfettişi raporları aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Bu rapora verdiği cevapta işveren davacının alacaklarının işyerine başvurduğunda ödeneceğini de kabul etmiştir. Böyle olunca davacı alacaklarının hesaplanarak kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy