(1475 S.K m. 14) (1086 S.K m. 74) (818 S.K m. 126)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai ile ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı vekili, ilk oturuma kadar olan süre içinde sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Buna göre, dava tarihi nazara alındığında, davacının fazla çalışma alacaklarının 13.1.1999 tarihine kadar olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Bu husus nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, fazla çalışma alacağının tamamının kabulü hatalıdır.
3- 1475 s. İş Kanunu'nun 14. maddesine göre, kıdem tazminatına en yüksek mevduat faizi uygulanmalıdır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı, yasada öngörülen faizi aşması sonucunu doğuracak şekilde uygulanamaz. Buna göre, davacının kıdem tazminatı alacağına"En yüksek mevduata uygulanan faizi geçmemek kaydıyla reeskont faizi yürütülmesine"karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy