(4857 S. K. m. 17, 18, 32, 34) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ücreti, yol-yemek paralar, resmi ve dini bayram paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının aldığı ücret taraflar arasında ihtilaflıdır. Ücretle ilgili itibar edilmesi mümkün yazılı bir belge mevcut değildir. Taraf tanıkları ise ücret konusunda farklı beyanlarda bulunmuşlardır. Bu nedenle davacının, yaptığı iş, kıdem süresi ve çalıştığı yıllar açıklanarak meslek kuruluşundan alabileceği ücret sorulmalı, tüm dosya içeriği ile birlikte değerlendirilerek davacının ücreti saptamalı bu ücrete göre gerekli görülürse bilirkişiden ek rapor alınmalı ve sonucuna göre kabul edilen isteklerle ilgili hüküm kurulmalıdır.
3- Davacının kıdem tazminatına esas sürenin hesabında davacının uzun süre raporlu olduğu gözönünde bulundurularak dairemizin istikrar kazanan görüşüne göre raporlu geçen döneme ihbar önel süresine 6 hafta eklenmesi suretiyle bulunacak süre kıdem süresi hesabında nazara alınmalı, buna göre davacının kıdem tazminatı alacağı belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy