(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 32, 53)
Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının kıdem tazminatına esas ücreti belirlenirken yılda üç ikramiye aldığı kabul edilerek sonuca gitmiştir. Ancak davacı tarafından beyanlarına itiraz edilmeyen davacı tanıkları H ve İ ifadelerinde işyerlerinde yılda iki ikramiye uygulaması bulunduğunu belirtmişlerdir. Yine davacı üç ikramiye uygulaması olduğuna da ayrıca kanıtlayamamıştır. Bu durum da üç ikramiye üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.
3- Dosya içinde mevcut bulunan bazı belgelerde, davacının yıllık izine karşılık kısa süreli izin taleplerinin de bulunduğu ve işverenin bu talepleri karşıladığı görülmektedir. Bu hususlar üzerinde durulmadan belgeler davacıya gösterilip tartışılmadan yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 8.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy