(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi dava dilekçesinde; davalı işyerinde şoför olarak aralıksız 15.1.2000-7.1.2002 tarihleri arasında çalıştığını belirterek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece davacının yıllık ücretli izin alacağı kabul edilmesine rağmen işinin mevsimlik olduğu, yeni dönem başında işten ayrılmasının davacının haksız feshi mahiyetinde olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatının reddine karar verilmiştir.
Bizzat işverenin ibraz ettiği sigorta işe giriş bildirgeleri ve dört aylık prim bildirgelerinden, davacının 17.1.2000 tarihinde işe girdiği 29.12.2001 da çıkışının bildirildiği,31.12.2001 de ikinci kez girişi bildirilerek 1.6.2002 tarihinde de son sigorta çıkışının verildiği görülmektedir. Davalı tanıklarına göre de davacı aralıksız çalışmıştır.
Ancak; Bilirkişinin davacının çalışma süresini 17.1.2000-30.11.2001 arası hesaplayan raporuna karşı davacı vekili 25.11.2004 günlü duruşmada bir itirazının olmadığını beyan ettiğinden, davacının bu sürede aralıksız çalıştığı ve hizmet aktini haklı nedenle kendisinin son verdiği kabul edilerek kıdem tazminatı isteği hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde bu talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy