(4857 S. K. m. 41, 42, 50)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ücreti ve genel tatil paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla mesai ücret alacağı hesaplanır iken hafta tatilindeki çalışması da fazla mesai olarak değerlendirilmiş, hafta tatili çalışma ücretleri %50 oranında hesaplanmıştır. Bu şekilde yapılan hesaplar yerinde değildir. Zira hafta tatili çalışması %100 oranında hesaplanması gerekir. Mahkemece davacının haftalık 45 saati aşan fazla süreli çalışmaları belirlenmeli bunlardan izin, hastalık ve sair nedenlerle fazla çalışma yapılamayacağı günler olduğu kabul edilerek takdiri indirime gidilerek hüküm kurulmalıdır. Bir kişinin bu esaslara aykırı şekilde yaptığı hesaplamaya değer verilerek fazla çalışma ücreti alacakların hesaplanması hatalıdır. 3. Dosya içerisinde mevcut ve davacı tarafından imzası inkar edilmeyen 15.7.2001 tarihli ibraname değerlendirilmeden yazılı şekilde fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin ücreti alacak istekleri hüküm altına alınması yerinde görülmemiştir. 4. 1slah ile artırılan ve hüküm altına alınan fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarının ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir iken dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy